Maand: september 2017

Weekend 2017 – Coocabane te Ardennen

Eens iets anders; het is binnen de groep toch al een jaar waar de fietsgekte steeds meer een dagelijks terugkomend item is, waarom niet een weekend weg met zijn alle!
Het is gelukt om met twee derde van de groep een weekend te plannen in de Ardennen. De locatie was al snel bepaald na een tip (bedankt zwager Eric), een herberg met de naam Coocabane onderaan de berg – what’s in the name.. – de Coo.

Diverse voorbereidingen werden in de weken voor vertrek getroffen; routes worden bedacht (het wisselt nog welke), een fietsenrek wordt op maat gemaakt voor het vervoer van de fietsen met een bus en het nodige aan duimen/regendans houden voor goed weer.

Vrijdagmorgen om 09.00 uur verzamelen we met zijn negenen (Marien nummer tien had nog wat werk te verzetten, die pikte we om 9.30 uur op). Nou hebben we wel eens commentaar wat vrouwen mee kunnen tillen als ze een weekje op vakantie gaan .. ik laat me maar niet over uit wat wij voor twee/drie dagen op sleeptouw meenemen ..


In de regen (nog) vlnr Perry, Dennis, Theo, Bas, Daan, Marco, Marien, Ed, Marcel en Danny


Na een rit van 3 uur met tussenstop komen we aan in een schitterend groene omgeving terecht; een gebied met veel bebossing, weinig wind, zon en vooral .. bergen.

Vrijdagmiddagrit
Het lukt ook niet om na aankomst twee tellen voor te bereiden; binnen een 10 minuten na het parkeren van de auto’s staat men al in tenue, fietsen gereed en op-en-top strak van de zenuwen. Ook al bezitten we zo’n paar duizend Euro aan Garmin/fiets computertjes bij elkaar, wil het ons niet lukken om de voorbereiden routes in te regelen voor navigatie. We kiezen er daarom voor een rit uit de duim.. Nog geen paar kilometer na vertrek, gaan we de eerste klim inzetten Cote d’Aisomont (Wanne) (http://www.klimtijd.nl/beklimming/aisomont), een berg met een continue stijging van zo’n 5 tot 7 procent over een lengte van bijna 5 km. Het uitzicht is dan ook schitterend!

De rit gaat verder omlaag (met scheuren en ontbrekende stukken wegdek) waarna we snel de volgende klim omhoog voor ogen krijgen, de Col Sogmane (links van de Wanne) met een stijging van 230 meter over een lengte van 3.5km. Hier komen percentages tot wel 15% voor, dat zijn de beentjes van de lage landers niet gewend.

 

De Stockeu rijden we omgekeerd/omlaag, door het stadje Stavelot met zijn straat van ‘kinderkopjes’. Een heerlijk trillend wegdek kun je wel zeggen. Aan het eind van de straat een lichte stijging en daling verder door het stadje – we brengen hier trouwens een bezoek aan de lokale fietsenmaker omdat er remmen zijn die niet werken – om zo via het beginpunt (de herberg) met een bochtje de Coo op te draaien. De lengte van Thier de Coo (http://www.klimtijd.nl/beklimming/thier-de-coo) is nog te behappen, de klim die tot een percentage van 20% aantikt is een die je doet ontploffen. We besluiten zelfs nog de Coo helemaal te doen.. wereld idee!

Naar beneden toe terug door Stavelot pakken we de hobby van Eddy Merckx: de klim van Cote de Stockeu (http://www.klimtijd.nl/beklimming/stockeu) een van de, misschien wel de beklimmingen van de Ardennen. Maar wij zijn niet de gemiddelde fietser die naar de eerste 1100meter terug gaan naar Stavelot.. Nee, we pakken hem nog een kilometer verder de Wanne op. Het eerste deel is een stijging wat soms wel rijkt boven de 20%, het tweede deel mag je bijkomen op 7%.

Dan is het heerlijk dat een afdaling ingezet mag worden… helaas over het rommelige/slechtpad richting de Wanneranval (http://www.klimtijd.nl/beklimming/wanneranval) Nog zo’n vreselijk ding want ook hier wordt een percentage van 16% aangetikt.

We besluiten om voor de eerste dag de afdaling terug in te zetten. Waar sommige zich laten vallen met snelheden tot 70km per uur. De totale rit voor deze eerst dag was zo’n 45 km waar we zo’n 1140 meter in hoogte meters zijn gegaan.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Aenean commodo ligula eget dolor. Aenean massa. Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus.
Donec quam felis, ultricies nec, pellentesque eu, pretium quis, sem. Nulla consequat massa quis enim. Donec pede justo, fringilla vel, aliquet nec, vulputate eget, arcu. In enim justo, rhoncus ut, imperdiet a, venenatis vitae, justo. Nullam dictum felis eu pede mollis pretium. Integer tincidunt. Cras dapibu
(wegens onbekende redenen is het avond programma niet zichtbaar op de ritverslagen pagina)

Zaterdagrit
Ongelooflijk .. na een zware rit en even al zwaar avond programma, ben je blij dat je om 09.00 uur aan het ontbijt mag aanschuiven. Wil het niet zijn dat we een tuinder bij ons hebben die gewend is om even na zessen ’s morgen wakker te zijn. Dit haantje kukelt dan ook vrolijk (al gehesen in zijn tenue) iedereen om 6.30 wakker om eens op te schieten voor de volgende rit.

We staken vandaag iets meer tijd in het uploaden van de route .. maar hoeveel technische en IT man moet je hebben om het werkend te krijgen. Vandaag route de Marien want die @$@#!@ fietscomputers zitten niet mee.

Met een flinke warming-up van zo’n 300 meter over Plospaland, gaan we direct de Coo op. Doe eens gek .. dit keer pakken we hem niet door maar nemen de afslag rechts. Stuk naar beneden hobbelen en dan met 15% stijging de Cote de Parfondruy op, een tussenweg die een aantal deed afstappen.

De rit gaat Stavelot door (ja, die heerlijke kinderkop stenen) waar je vervolgens tegen een muur van berg op rijd; wederom de vriend van Merckx Cote de Stockeu! We trekken deze na een foto momentje bij het beeld weer door naar boven. De afdaling dit keer aan de linker achterzijde wat gemoedelijker gaat dan rechtsom de Wanneranval te nemen. De rit boven gaat zo’n 5 kilometer met een kleine daling en stijging waarna de Wanne omlaag (deze rit vrijdag ok gedaan) een heel stuk omlaag gaat.

De groep gaat beneden verder links Trois-Ponts door deCôte des Hézalles op (http://www.klimtijd.nl/beklimming/hezalles). Het betreft een muur waar de eerste honderd meter niet ophoud bij een 22% stijging, hierna gaat deze ongeveer een kilometer verder met zo’n 7%. Deze berg wordt tot boven aan getrotseerd, waarna de weg wordt vervolgt naar de rechterzijde van de Wanne.

Weer en klim van een paar kilometer met weer stijgingen tot wel 15%. Deze cote de Wanne (http://www.klimtijd.nl/beklimming/cote-de-wanne) zorgt voor een lege maag die een pasta maaltijd kan behappen (terwijl we dit de vrijdag avond ook al hebben weg gewerkt).

Na vertrek het ‘bekende’ pad op; Col de Somagne, en de Stockeu terug Stavelot in. Een deel ging terug naar de herberg, waar de andere toch het circuit van Spa nog eens wilde bezoeken.

Vandaag hadden verschillende last van de benen of krijgen zij de trappers niet meer rond, waardoor het wel eens afstappen en berg op lopen werd.

De een maakte de ronde af met 24KM en 700 hoogtemeters op de teller, een club met 50KM en 1300 hoogte meters en de circuit bezoekers 63KM met 1450 hoogte meters.

De middag werd overigens afgesloten op de Wanne; dit keer met een biertje en ritje op een skelter .. bergafwaarts.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Aenean commodo ligula eget dolor. Aenean massa. Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus.
Donec quam felis, ultricies nec, pellentesque eu, pretium quis, sem. Nulla consequat massa quis enim. Donec pede justo, fringilla vel, aliquet nec, vulputate eget, arcu. In enim justo, rhoncus ut, imperdiet a, venenatis vitae, justo. Nullam dictum felis eu pede mollis pretium. Integer tincidunt. Cras dapibu
(wegens onbekende redenen is het avond programma nogmaals niet zichtbaar op de ritverslagen pagina)

Zondagmorgenrit
Om tien uur moet er opruimt zijn en de kamers verlaten (sommige mede gasten van der herberg stonden om een of andere reden al met slinger en ballonnen klaar?!??). Waar de een wat last had van zijn hoofd of buik, waren er een paar die nog de drank snel wilde uitzweten en het niet konden laten een kort rondje te maken.

Het werd een rit Spa heen en terug; over de gangbare wegen een rit met een constante stijging van zo’n 7% over een kilometer of 7, een keer omlaag en omhoog over zo’n 5 kilometer. Uiteraard gaat dit ook weer omlaag en beland je in Spa om daar een bakkie te pakken.

De diehards van ons hebben toch nog een rit van zo’n 37km weten te maken met een totale stijging van 730 meter.

En nu snel op weg naar huis!

Wat hebben we geleerd; Verzet 11-25 is niet voor de bergen, controleer voor vertrek rem(-schijven), drank en fietsen gaan ook niet samen en gelletjes/energybars geven een hoop na(rige)lucht.

Het was een top weekend, goed weer gehad, zware routes, mooi gebied en een hoop gezelligheid. Op naar een volgende keer!

Ploegentijdrit Maasdijk 10 September 2017

Vanmorgen vroeg uit de veren! Dat was niet moeilijk, de spanning zat er al vanaf gisteren al in, dus wakker worden geen probleem voor deze haantjes. Om 8.15 uur staan ze klaar voor de warming up van 16 KM; Theo, Marien, Perry en Eric rijden vandaag mee met de Ploegentijdrit (http://www.ploegentijdrit.nl/) van Maasdijk.

Maximaal 40 teams van 4 personen verzamelen zich om 9.00 uur aan de start bij Sportcafe Maasdijk aan de Lange Kruisweg. De ploegen werden opgedeeld in categorie dames, A, B en licenties. Het verschil tussen de A en B teams betrof een leeftijd ‘dingetje’ .. bij STG hebben we nog een aantal jonge, energieke dertigers rijden waardoor ze in de categorie A worden ingedeeld.

Het ploegnummer 22 op de rug, beetje jammer dat als een van de tenue sponsors alleen mee rijd de rest wordt afgeplakt 😉

Voordat het start schot klinkt voor STG aandacht voor het volgende: Marcel was vanmorgen nog vroeger uit de veren en heeft gisteren zijn zaterdag opgeofferd aan moeilijk les materiaal. Nou Marcel, je moet maar zo denken; het blauw bekken en regeltjes inprenten heeft je toch een papiertje opgeleverd, een voor op je C.V.

Alhoewel .. uit betrouwbare bronnen wel twijfel was over de uitvoering, ach 4 fietsers op 140 is te verwaarloze toch..

PANG! 9.42 uur vertrekken ze en direct het gas erop. Marien zet hem van start tegenwind op 43km/u. Dat was uit woorden van Eric direct al heel zwaar, ook Perry werd in het begin bijna al opgeblazen. De wind stond slecht van richting, de Haakweg volop tegen .. eigenlijk was de gehele rit in de wind behalve op de plekken waar je beschut kon rijden. Het team heeft tijdens de rit de tactiek zichzelf moeten aanleren. Klein tandje terug in snelheid en Duracell Theo niet te hard voorop. De trainingen waren in de weken ervoor een stuk eenvoudiger gegaan. Het positieve was dat de weg in ieder geval droog was en de nodige bochten plat genomen konden worden.

Gelukkig was op diverse plekken langs de weg aanmoediging; vrouw, kinderen en STG-ers stonden verspreid over het parcours (of volgen hen).

Het tempo is goed erin gebleven wat uiteindelijk een gemiddelde van 38,3km/u over 40km asfalt bracht! Het resulteerde in de tweede plek!… van onderaf gezien 😉 Gasten top gereden, records verbroken en een hoop geleerd! Gewoon volgend jaar weer mee doen .. wellicht de rest warm gemaakt voor een tweede team ?!?!?

Ride for the Roses 2017 [STG en 9.989 andere]

Wat een opkomst, emoties, saamhorigheid en wat een sfeer!

We kunnen er helaas niet omheen, maar vroeg of laat hebben we allemaal te maken (gehad) met die rot ziekte. Het is goed dat er zoveel mensen zijn die zich willen inzetten in het organiseren van dit evenement om zo veel mogelijk geld in te zamelen voor de strijd tegen kanker. De organisatie bij deze een dikke DUIM. Het is mooi om te zien dat dit evenement aanslaat; het goede doel en het samen deelnemen aan de (wieler)sport.

Het weer is vandaag fantastisch; tussen de 16 en 20 graden, zonnetje, weinig wolkjes en nauwelijks wind.

Squadra Tutto Gas heeft zich aangemeld als wielerploeg;

Naast onze heren komen twee dames in het lijstje voor. Cintha (aanhang Theo) en Marije (aanhang Robin). Met zijn alle gaan we voor de 100KM!

Marien reed vandaag samen met zijn vrouw Mariska mee met een bedrijvenploeg.

Vroeg uit de veren; half 7 de wekker om 8 uur bij Theo voor vertrek te verzamelen. Een paar met kleine oogjes i.v.m. de zaterdagavond/feesten de dag ervoor en lekker chaotisch speldjes verzamelen voor de rugnummers. Het is nog vroeg en kan het zijn dat je je vergist waar locatie Theo bevind; Ed en Danny waren dus al ruim op tijd in Bleiswijk 😉 Het kwam wel heel goed uit, want Bas zijn nummer was nog niet op de post gedaan, die konden zij mooi oppikken voordat we er waren.

Even voor half negen vertrekken om kwart voor negen aan te sluiten in de file naar bestemming. Gelukkig is Daan bekend met de landweggetjes parallel en kunnen we vooraan parkeren bij een boer .. JAWEL, gewoon netjes gevraagd!

Schuif dan maar aan, gelukkig waren we vroeg en stonden we in het vak van de 100KM individuelen en wielerploegen vooraan bij de eerste 30! Ha, weer een paar duizend man voor; alhoewel we hebben vooraf afgesproken .. het is geen wedstrijd en gaan samen de rit aan en komen samen terug.

Na het intro starten we weg; het is helemaal nog zo druk nog niet als verwacht. Tempo ligt ook nog vrij hoog (33km/u) en er is ruimte genoeg op de weg. Maarrr, dan sta je stil en kom je erachter dat je niet alleen rijd. De geplande inhoudingen worden door de organisatie ingezet om zo de verkeershinder bij kruisingen te beperken tot de 35 minuten waar zij recht op hebben. Na deze stop ga je dan inderdaad massaal op pad. Ondanks dat je schouder aan schouder rijd, is de weg breed zat ingepland dat er veilig gereden kan worden. Verwacht geen tempo, maar geniet vooral van de omgeving om je heen. Ook heb je nu tijd zat … HO!..

Het vroege opstaan heeft helemaal geen nut, wanneer je lek rijd. Marco zijn nieuwe binnenband is leeg en staan we stil aan de zijkant. Gevolg dat 10.000 man je voorbij komt zetten en zelfs de bezemwagen dreigt voorbij te komen. Gelukkig hebben we Theo die dan de weg blokkeert voor 30 seconden, hiermee houd hij de bezemwagen, een hulpwagen, twee politiewagen en nog een rits even stil zodat wij hen voor kunnen komen. We behoren gelukkig gewoon tot het peloton en kunnen weer aansluiten. Na het aansluiten kruipen we weer langzaam naar voren, we kunnen het niet laten he.

Vervolg .. je hebt ook tijd zat om elkaar – zonder buiten adem eens te spreken. Een plaspauze is wel gewaagt, het bij komen met voordewind terug vraagt toch nog een dermate snelheid van inhalen.

Het publiek was zeer enthousiast aan de zijkant en zo niet hadden we Daan en Marcel die dit deed oplaaien. Geen spierpijn in de benen maar een schoren keel het gevolg. Een drankje aanpakken onderweg kon dit mooi masseren 😉 De remmen moeten wel voor de volgende rit gecontroleerd worden, zoveel gebruikt als in deze rit is niet eerder voorgekomen.

Al met al was het een mooie dag met een geweldige spirit. Nogmaals organisatie en deelnemers een dank voor de inzet naar dit gezamenlijke doel. Maar ook een schouderklopje voor onszelf mag! We hebben een kleine bijdrage gedaan maar het bewust worden en meeleven door de inzet mag ook gehoord worden. De prestatie van 100KM is ook een voor op het lijstje, helemaal bij de dames – goed gedaan!

Afstand: 100 KM (95Km, deze was iets ingekort)
Gemiddeld: Praten we vandaag niet over.

Eind opbrengst 675.461,-

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén